آلترناتیو

ماتم نگیرید! سازماندهی کنید!

زنان آلترناتیو:

جنبش رهائی زنان، افق ها و دورنماها
همایش زنان کمونیست و چپ در هامبورگ
گزارش کوتاهی از مرجان افتخاری برای نشریه آلترناتیو

همایش زنان کمونیست و چپ تحت عنوان ”جنبش رهایی زنان، افق­ها و دورنماها“ از ٦ تا ٨ اوریل در شهر هامبورگ آلمان برگزار شد. اولین نشستی که به صراحت رهایی زنان و دست­یابی به آزادی و برابری را در مبارزه با نظام سرمایه­داری-اسلامی ایران و طرح آلترناتیو سوسیالیستی اعلام کرد. تاکید بر مبارزه طبقاتی نقش و دخالتگری زنان در این مبارزه به درستی و به روشنی در بخشی از بیانیه شماره دو به اینگونه ترسیم شده است:
”ما در آستانه دگرگونی­های سیاسی و اجتماعی ناگریزی ایستاده­ایم. بدون شک زنان نیروی اجتماعی بزرگ و تاثیرگذاری در تغیر و تحولات سیاسی آینده ایران خواهند بود. اما سئوال این­جاست که به نفع چه طبقه و برنامه­ای عمل خواهند کرد؟ آیا قادر خواهند بود برنامه، افق و جهتی را در پیش بگیرند که منطبق بر رهائی کامل زنان باشد؟ آیا قادر خواهد بود تشخیص دهند که عمیق­ترین منافع­شان در دگرگونی انقلابی نظام سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و ایدئولوژیک در ایران است؟ این مسئله به طور تعین کننده­ای وابسته به دخالتگری زنان رادیکال، انقلابی و کمونیست در جنبش زنان است. دخالتگری نظری و عملی آنان می­تواند در جابه­جایی تناسب قوای موجود در جنبش زنان نقش بالایی را ایفا کند و از این طریق بر کل صحنه سیاسی و صف­آرایی طبقاتی در ایران تاثیر گذارد. در این راستا شفافیت بخشیدن به افق و برنامه در زمینه مبارزه رهائی بخش زنان نیازمند دامن زدن به بحث، جدل و جوشش فکری است.“

تاکید بر مبارزه طبقاتی، جایگاه و نقش زنان بعنوان یک نیروی اجتماعی بزرگ که در انقلاب آینده و مبارزه نهایی با استثمار و ستم سهم تعین­کننده­ای دارند بارها از سوی سخنرانان و شرکت­کنندگان مطرح شد. به جرات می­توان گفت که پس از سال­ها، این اولین همایشی بود که به صراحت و بدون پرده­پوشی از دیدگاه چپ و کمونیسم امر رهایی زنان را به این گونه مورد بررسی قرار می­داد.
درک درست از شرایط و اوضاع جهانی و منطقه­ای، وضعیت و موقعیت زنان، به ویژه زنان کارگر و زحتمکش ضرورت بحث و تبادل نظر در مورد افق­ها، اهداف و دست­یابی به راه کارها و شیوه­های مبارزاتی را در دستور کار این همایش قرار داد. در مجموع، بحث­های ارائه شده توسط سخنرانان و نظرات شرکت­کنندگان در این همایش به موضوعاتی با مضمون های زیر اشاره داشتند.
-نظام سرمایه­داری، روابط و مناسبات استثماری کار و سرمایه اساس و پایه بیکاری، فقر و تهیدستی، فلاکت و درماندگی مزدبگیران، نابرابری و بی­عدالتی اجتماعی در سراسر دنیا و ایران است. به همین دلیل در این همایش، بر رهایی زنان در مبارزه با نظام سرمایه­داری اسلامی و آلترناتیو سوسیالیستی تاکید شد.
-جنبش­های نان و آزادی در کشورهای آفریقای شمالی نتیجه منطقی شرایط اقتصادی، سیاسی و اجتماعی به ویژه وضعیت اسفبار زنان در این کشورها است. اما احزاب و گروه­های اسلامی در غیاب یک آلترناتیو قدرتمند و متشکل سوسیالیستی و با حمایت و کمک­های امپریالیست­ها به قدرت سیاسی دست یافتند. به همین دلیل و در چنین شرایطی است که رهایی زنان، این ستم دیدگان تاریخی در این منطقه مانند ایران از مبارزات تمامی استثمارشدگان و رنج­کشیدگان جدا نیست.
-در جنبش و خیزش سال ١٣٨٨، شرکت گسترده و فعال زنان فریاد اعتراض آنان به بی­عدالتی، بی­حقوقی، نابرابری، سرکوب و مردسالاری دولتی و اجتماعی بود. اما از همان ابتدا در جریان جنبش اعتراضی و پس از آن، رفرمیست­های گوناگون (اسلامی، سلطنت­طلب، ملی­گرا، جمهوری­خواه و غیره) برای جلوگیری از رادیکالیزم، انقلاب و سرنگونی رژیم نکبت بار اسلامی به شکلی سازمان­یافته صف­آرایی کردند. از این زاویه است که رفرمیسم در هر شکل آن خطر این مرحله از انقلاب است، و مبارزه با رفرمیسم ضرورتی است در برابر هر آن کس که به آزادی، برابری، عدالت اجتماعی و رهایی باور دارد و برای آن مبارزه    می­کند. در ضمن تیتر ”چرا باید با رفرمیسم مبارزه کرد“ موضوع سخنرانی خود من در این همایش بود.
شرکت تعدادی از کنشگران جنبش زنان افغان و جدال دو دیدگاه (حمایت از رژیم نجیب الله و مخالفت با آن) یکی از بحث­های مورد توجه برای        شرکت­کنندگان در همایش بود. روز دوم در میز گرد ”معضلات نسل دوم در جنبش زنان“ دو نفر از کنشگران این نسل به بررسی نظرات، دیدگاه­ها و      هم­چنین مشکلاتی که این نسل در جنبش­های دانشجویی و زنان با آن روبرو است پرداختند. در این قسمت، گلشن کاظمی، یکی از فعالین سابق کمپین ١ میلیون امضاء، برنامه، سیاست­ها و هم­چنین روابط غیر دمکراتیک در      تصمیم­گیری­ها و ارتباطات این کمپین را به نقد کشید.
اگر چه کنشگران جنبش زنان و بسیاری از نظریه­پردازان چپ و رادیکال در خارج از کشور بارها برنامه و سیاست­های رفرمیستی این کمپین را مورد بررسی و انتقاد قرار دادند ولی نقد و بررسی جوانانی که از نزدیک در ارتباط با کمپین ١ میلیون امضاء قرار داشتند زوایای دیگری از رفرمیسم را در جنبش زنان روشن می­کرد.
پس از آن، در ابتدای سخنرانی رفیق فریده رضائی، یکی دیگر از برگزارکنندگان همایش، فیلم مستندی از مبارزات زنان در کردستان به نمایش گذاشته شد که مورد توجه قرار گرفت.
در این سه روز فیلمی از رفیق آذر درخشان، از کنشگران با­تجربه و باسابقه جنبش زنان که سال­ها در این زمینه تمام نیرو و انرژی خود را به کار گرفته به نمایش گذاشته شد. آذر، حتی در بستر بیماری توان فرسا، به مشکلات جنبش زنان و راه رهایی آن می­اندیشد. در پایان پیام تلفنی او که خود از برگزارکنندگان بود به این همایش پخش شد. فیلم کوتاهی از اعتراض یک گروه کوچک هنرمند در روسیه هم در همین روز پخش شد.
ولی آن چه که از ویژگی­های برجسته این همایش بود، فرصت کافی برای بحث، تبادل نظر، انتقاد و انتفاد از خود، بررسی مشکلات، ضعف­ها و نقاط قوت در آخرین روز این همایش بود. به این گونه که همه برگزارکنندگان (رفقا فریده رضائی، زمان مسعودی، صدیقه محمدی، ثریا فتاحی و لیلا پرنیان) هر یک ده دقیقه در مورد نحوه تصمیم­گیری، مسائلی که با آن روبرو بودند و چگونگی برگزاری این همایش توضیحاتی دادند. سپس شرکت­کنندگان این فرصت را داشتند تا انتقادات و پیشنهادات خود را با آن­ها و با جمع در میان بگذارند. از بین تمام پیشنهادات، تمام جمع بر ضرورت ادامه و تداوم این همایش و استقلال آن از گروه­ها و احزاب تاکید داشتند.
*****

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

اطلاعات

این ورودی در آوریل 28, 2012 بدست در عمومی فرستاده شد.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: