آلترناتیو

ماتم نگیرید! سازماندهی کنید!


چشم‌اندازهای نوین چپ ضدسرمایه‌داری در شیلی

ترجمه: بایرام عبدی


آلترناتیو: در این‌جا مصاحبه‌ای با  رفیقی شیلیایی را منتشر می‌کنیم. رفیق سباستین فارفان سالیناس بیست و سه سال دارد و دبیر فدراسیون دانشجویی در دانشگاه والپارایسو و یکی از اعضای کمیتۀ اجرایی جنبش دانشجویی است و به جناح رادیکال کنفدراسیون دانشجویان شیلی، معروف به کُنفِش (CONFECH) تعلق دارد. مصاحبه با این رفیق از حیث آشنایی با نسل نویی از مبارزین چپ انقلابی در شیلی و آمریکای لاتین، خاستگاه‌ها و دغدغه‌های آنان و نسبت آن‌ها با نسل‌های پیشین بسیار قابل توجه است. این مصاحبه توسط نشریۀ دیدگاه بین‌المللی (اینترنشنال ویوپوینت) انجام شده و در شمارۀ اکتبر 2011 درج شده است.

*****
س: امروز موقعیت چپ ضدسرمایه‌داری در شیلی چگونه است؟
ج: چپ ضدسرمایه‌داری دهه‌های 1960 و 1970 امروز تا حدود زیادی از صحنه ناپدید است؛ نه تنها به دلیل سرکوب خونین دیکتاتوری و به ویژه در دهۀ 1980 و بر علیه جبهۀ مانوئل رودریگز (1) بلکه همین‌طور به دلیل سرکوب خشن توسط دولت موفق کنسرتاسیون (2). باید اضافه کنم که عواقب سیاسی و اجتماعی نئولیبرالیسم پیروزمند در دهۀ 1990، تصویر بسیار جذابی از آینده ترسیم می‌نمود. به همین خاطر چپ انقلابی از دهۀ 1990 در حاشیه قرار گرفت و تنها حلقه‌های کوچکی را در بین دانشجویان سازمان داد. از اواسط دهۀ قبل وضعیت به تدریج شروع به دگرگونی نمود با انباشت جدیدی از  نیرو و سازماندهی درونی مجدد که امکان دخالت در تحولات موسوم به ”انقلاب پنگوئن“ (3) در سال  2006 را از موقعیت بسیار بهتری داد و مباحثه در مورد چشم انداز ضدسرمایه‌داری را مجددا احیا کرد.
س: چه رابطه ای بین این چپ رادیکال و     سازمان های قبلی مانند میر (4) و یا جبهۀ میهنی مانوئل رودریگز وجود دارد؟
این سازمان‌ها هنوز هم وجود دارند و به شاخه‌های گوناگونی منشعب شده‌اند. اما نسل جدید که از سال 2006 پا به عرصه گذاشته است، هیچ پیوند ارگانیکی با این سازمان ها برقرار نکرده است در عین این‌که تلاش می کند تا تجربیات آن‌ها را به بحث بگذارد و از آن بیاموزد و همین‌طور با دستاوردهای سیاسی آن ها و شخصیت های  کلیدی شان آشنا شود. این نسل، سازمان های سیاسی  و دخالت گری خودش را سازمان داده است. این نسل ابتدا شروع به شکل‌گیری به شکل پراکنده و در سطوح محلی نمود قبل از این‌که در خلال تجربیات مبارزاتی مشخص مانند کارگران مس در سال 2007 و مبارزات دانشجویان در همین سال به همگرایی برسد. برخی از ما تصمیم گرفتیم مسئولیت‌هایی را در داخل جنبش به دست بگیریم که قبلا توسط حزب کمونیست و چپ میانه اشغال شده بود. این باعث شد ما بتوانیم در دل مبارزه مخاطبینی توده ای بیابیم و مطالبات رادیکالی را تشویق کنیم که نه حزب کمونیست و نه چپ میانه در پی تحقق آن نبودند؛ مطالباتی مانند آموزش رایگان در همۀ سطوح، ملی کردن مجدد صنایع مس و یا تغییر قانون اساسی. بر مبنای این تجربۀ به غایت غنی سیاسی، چپ ضدسرمایه‌داری شیلی توانست خود را مجددا سازماندهی کند.
س: مراجع سیاسی این چپ ضدسرمایه‌داری نوین چیست؟
گروه‌هایی که هم اکنون وجود دارند، با مراجع سیاسی متفاوتی شناخته می‌شوند؛ در مجموع یک گرایش اوتونومیست که از نظرات تونی نگری تاثیر پذیرفته است و یک گرایش مارکسیست وجود دارد که من خودم را متعلق به دومی می دانم. اما رفرنس‌های مارکسیستی، لنینیستی یا گواریستی ما به این منتهی نمی شود که سازمان های کوچک ایدئولوژیک بسازیم بلکه در جهت ساختن یک حزب ضدسرمایه‌داری توده‌ای مبارزه می کنیم. این پروسه به شکل مشابهی در مناطق مختلفی از شیلی به شکل مستقل پیش رفته است؛ ما که در والپارایسو بودیم، گروه‌های زیادی مثل خودمان در سایر مناطق شیلی پیدا کردیم که هیچ پیوند ارگانیکی با هم نداشتیم. در سال آینده ما قصد داریم تا این چپ دانشجویی انقلابی را در یک سازمان واحد با ویژگی مارکسیستی متحد کنیم که اتحادیۀ ملی دانشجویی نام خواهد گرفت. ما در داخل خودمان فعالانه بحث می‌کنیم و می‌آموزیم که چگونه همدیگر را بهتر بشناسیم اما می‌خواهیم که از سایۀ گذشته و دعواها و دسته‌بندی‌های پایان ناپذیر آن خارج شویم که ریشه در شکست های دهه‌های گذشته دارند و موانع بسیاری بر سر راه سازمان‌یابی ما ایجاد می‌کنند. از خلال تجربۀ جنبش دانشجویی ما آموختیم که چگونه باید در چارچوب یک سازمان دموکراتیک در یک جنبش توده ای به طبقۀ حاکمه و دستگاه های آن ضربه وارد کرد، چگونه با سرکوب مواجه شد و بر آن غلبه کرد و … .ما اکنون می توانیم بر پاهای خود بایستیم.
س: چپ ضدسرمایه داری در رهبری جنبش های اجتماعی نمایندۀ چیست؟
ما موفق شدیم که با محوریت چپ ضدسرمایه‌داری بلوک مستقلی در داخل کنفش (کنفدراسیون دانشجویان شیلی) سازمان دهیم. رهبری این کنفدراسیون به طور سنتی در اختیار حزب کمونیست شیلی قرار داشت اما امسال و به خاطر تلاش‌های ما تنها یک عضو از شورای مرکزی هشت نفره، یعنی کامیلا والخو، عضو حزب کمونیست است و یک نفر به نام جورجیو جکسون نیز از چپ میانه می‌آید. غیر از این دو نفر، شش نفر به بلوک مستقل تعلق دارند. از این شش نفر، سه نفر به چپ انقلابی تعلق دارند و سه نفر دیگر با آن‌ها در ارتباط هستند. ما قصد داریم آن‌ها را به پروژه اتحادیۀ ملی دانشجویی خودمان جلب کنیم. روابط ما با حزب کمونیست به شدت متشنج است. این‌ها ما را به شکل رقبای خطرناکی می بینند که مرتب هم در حال پیشرفت هستند و جهت گیری رادیکال تری هم از آنان دارند. حزب کمونیست از بی اعتباری چپ میانه لطمه بسیاری خورده است چون از نظر سیاسی و رای به آن وابسته است. اما برای ما همکاری با چپ میانه در حکم همکاری با دشمن است. اعضای حزب کمونیست همکاری شان را با عنوان ”انتخاب تاکتیکی“ توجیه می کنند. برای بورژوازی، جناح ”عقلانی“ و میانه‌رو کنفدراسیون به وضوح با جورجیو جکسون و کامیلو والخو تداعی می شود و در نقطۀ مقابل، ”افراطی“‌هایی مانند  نمایندۀ دانشگاه کنسپسیون، گیلرمو پترسن و من چند نفر دیگر قرار می‌گیرند که مرتبا مورد هجوم جریان مسلط رسانه‌ای قرار می‌گیرند.
س: شما در سازماندهی یک چپ ضدسرمایه داری متحد در شیلی چه نقشی ایفا می‌کنید؟
ج: ما در این فرایند درگیر هستیم. ما در این‌جا با گروه‌هایی مواجه هستیم که همگی آن ها به نوعی به مارکسیسم رجوع می کنند. برخی از آن ها ممکن است چه‌گوارا خوانده باشند، مثل ما در والپارایسو، برخی ممکن است میگوئل انریکه (5) خوانده باشند مثل رفقای کنسپسیون و برخی هم لنین، مثل رفقایی که از شمال می ‌آیند و … . و همۀ ما از یک جهت گیری ضدسرمایه دارانه و یک چشم انداز انقلابی برای گذار اجتماعی دفاع می کنیم. برای گام برداشتن به جلو باید پروژه‌ای سیاسی تعریف کنیم که کل کشور را در بر می گیرد که از چارچوب جوانان دانشجو فراتر برود و کارگران، مناطق فقیرنشین و … را نیز شامل شود. پس ما باید یک جهت گیری را تعریف کنیم، یک برنامه را تکامل ببخشیم و تصمیمات تاکتیکی اتخاذ کنیم.
س: در چارچوب جنبش کنونی آیا روابط منظمی با بخش های اتحادیه ای مبارز در کارخانه ها ایجاد کرده‌اید؟ و اگر بله، چگونه؟
ما با اتحادیه هایی که رهبری آن ها مبارز و حتی انقلابی بوده اند، ارتباط برقرار کرده ایم. بدین ترتیب موفق شده‌ایم مطالبۀ خودمان یعنی آموزش رایگان در تمام سطوح را با مطالبۀ ملی‌کردن مجدد معادن مس پیوند بزنیم. با دوباره در دست گرفتن منابع طبیعی برای تامین نیازهای مردم و بیرون راندن شرکت های چند ملیتی، ما می توانیم هزینۀ آموزش و بهداشت رایگان در شیلی را تامین کنیم. حول این مطالبه ما روابطی را با یکی از اتحادیه های صنایع مس و رهبر آن ها، که کارگر جوانی به نام خورخه پنا است، برقرار کرده ایم. در 15 ژوئن کارگران مس و دانشجویان در سانتیاگو شانه به شانۀ هم راهپیمایی کردند. این پیوند از اهمیت به سزایی برای ما برخوردار است. زیرا اقتصاد شیلی بر صدور مواد خام متکی است و وقتی کارگران شیلیایی دست از کار می کشند، چرخ اقتصاد کاملا متوقف می شود. برخی اتحادیه ها جهت گیری بوروکراتیک رهبران ”کنفدراسیون متحدۀ کارگران“ (CUT) را که به سران چپ میانه وابسته هستند، سرزنش می‌کنند.
س: بحث‌های اساسی‌ای که شما در حرکت به سوی تشکیل یک سازمان انقلابی ضدسرمایه‌داری در شیلی دنبال می‌کنید، چه مباحثی هستند؟
ج: اخیرا شیلی تجربۀ ناخوشایند ”جنبش کارگران و خلق‌های شیلی“ را در سال 2009 پشت سر گذاشت. این جنبش جریانات بسیاری از چپ ضدسرمایه‌داری را گرد آورد. مشکل، نظرات قدیمی و تاریخ مصرف گذشته ای بود که توسط برخی از این جریانات ارائه می شد. به همین خاطر ما لازم دیدیدم دوباره پروژه تشکیل چپ ضدسرمایه داری متحد را در سطح ملی در دستور بگذاریم و برای این کار از جوان هایی شروع کنیم که فعالیت خود را تازه آغاز کرده اند، هر چند ممکن است زمان بیشتری ببرد. این نسل سیاسی جدید می‌بایست از نظر تئوریک شکل بگیرد، در قالب یک برنامۀ منسجم کار کند و پیوندهای ارتباطی را بین  گروه های مختلف تشکیل‌دهندۀ آن برقرار سازد. وظیفۀ ما به وظیفۀ لوییس امیلیو رکابرن شباهت دارد که نخستین سازمانده جنبش کارگری شیلی در اوایل قرن بیستم بود و اول سوسیالیست بود و بعد کمونیست شد. مباحث ما در بستر بحران سرمایه داری بین‌المللی و در مورد سوسیالیسم قرن بیست و یکم و نقش انتخابات و … به آن مباحث شباهت دارند. انتخابات بحث مهمی برای ماست چرا که جریانات انتخاباتی مانند حزب کمونیست و چپ میانه مرتبا ما را به مشارکت در آن دعوت می‌کنند.
آن‌چه ما اکنون می‌خواهیم، این است که سازمان خود را در جایگاهی رو به رشد و در نقش   سازمانده توده های واقعی قرار دهیم. ما کلاسیک‌های مارکسیسم را مطالعه می‌کنیم، بحث می‌کنیم و می‌اندیشیم اما می‌خواهیم تمامی مواضع رهبری جنبش‌های اجتماعی را اشغال کنیم و آن را از دست مدافعین نظام سرمایه داری بیرون بیاوریم. به همین خاطر سازمان ضدسرمایه داری که ما می‌خواهیم ایجاد کنیم، می‌باید این هر دو نقش را ایفا کند: آموزش تئوریک و اخلاقی اعضاء و در عین حال دخالت گری اجتماعی. ما می خواهیم مرحلۀ حاشیۀ بودن چپ انقلابی در دهۀ 1990 را پشت سر بگذاریم که عمدۀ وقتشان در آن دوره به کشمکش در میان خودشان اختصاص می‌یافت.
س: چه رابطه‌ای بین جنبش شما در شیلی با سایر مناطق آمریکای لاتین وجود دارد؟
ما اخیرا ارتباطاتی با رفقایی در آرژانتین و ونزوئلا برقرار کرده‌ایم. رفقای ونزوئلایی قصد دارند نسل جدیدی از انقلابیون را در سرتاسر قاره گرد هم آورند. ما می دانیم که باید در ابعاد جهانی با سرمایه‌داری دست و پنجه نرم کنیم. مسالۀ انقلاب بار دیگر برای نسل‌های جدیدی که در دورۀ ”پایان تاریخ“ رشد کردند، مطرح می‌شود. هر چند که این راه دشوار و پر از موانع است.
پانوشت‌ها
1. ”جبهۀ میهنی میگوئل انریکه“ نام بازوی مسلح حزب کمونیست شیلی بود که بعدا مستقل شد.
2. کنستراسیون ائتلافی از چپ میانه در شیلی (احزاب سوسیالیست، دموکراتیک مسیحی، دموکراسی و سوسیال‌دموکراسی رادیکال) است که در سال 1998 شکل گرفت. در سال‌های 1990 تا 2010 چهار رییس جمهور شیلی از این ائتلاف انتخاب شدند. میشله باشلت نیز به این ائتلاف تعلق داشت.
3. جنبش دانشجویان دبیرستانی بر علیه دولت سوسیالیست میشله باشلت که به خاطر رنگ روپوش‌هایشان به انقلاب پنگوئنی مشهور شد.
4. میر، سازمان اصلی چپ انقلابی شیلی در سالیان قبل از کودتای 1973 که رهبری آن را مبگوئل انریکه بر عهده داشت.
5. قهرمان افسانه ای میر، مبارز و رهبر کمونیست که در سال 1974 در درگیری مسلحانه با نیروهای امنیتی پینوشه جان باخت.
Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

اطلاعات

این ورودی در اکتبر 25, 2011 بدست در عمومی فرستاده شد.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: