آلترناتیو

ماتم نگیرید! سازماندهی کنید!


پیش به سوی تشکیل فدراسیون چپ انقلابی



آلترناتیو: در تاریخ 30 خرداد، بیانیۀ اعلام موجودیت شورای دانشجویان و جوانان چپ ایران منتشر شد و چراغ امیدهای تازه ای را پیشاروی نسل نوین کمونیست ها در ایران برافروخت. ما به این رفقا به خاطر تشکیل شورا تبریک می‌گوییم و از آنان می خواهیم که ما را در تداوم این مسیر، همراه، رفیق راه و در کنار خود بدانند. پس از ضربات آذرماه 1386 دستگاه های امنیتی به جریانی که در عرصۀ سیاسی به چپ دانشجویی یا مارکسیسم دانشجویی شهرت یافته بود، موج مهاجرتی کوچکی در بین این رفقا شکل گرفت و بخش عمده ای از فعالان چپ سال‌های نخستین دهۀ 1380 به دلیل فشارهای پلیسی از کشور خارج شدند.

حال بخشی از این فعالین به همراه برخی جوانانِ همنسل ایرانی که در خارج از کشور به دنیا آمده یا رشد کرده بودند، اقدام به تشکیل شورای جوانان و دانشجویان چپ با هدف‌های زیر نموده‌اند:
الف) تشکیل یک بلوک سیاسی چپ در عرصۀ سیاست ایران
ب)  برقراری ارتباط نظری، عملی و تشکیلاتی با تمامی نیروهای متشکل و منفردی که هنوز با آرمان تغییر جهان و حذف و محو تمامی مناسبات استثمارگرانه و تبعیض آمیز آن زندگی میکنند، بمثابه هدف استراتژیک شورا.
ج) ایدهی تشکیل فدراسیونی از نیروهای چپ انقلابی و مترقی بمثابه چشم‌انداز فعالیت شورا.
تجربۀ اعتراضات و خیزش مردمی سال 1388 نقش پررنگی در شکل گیری ایدۀ تشکیل شورا داشته است:
پس از خیزش مردمی سال 88 ایران و تکوین یک شکاف سیاسی طبقاتی جدید و پولاریزه شدن و قطببندی هر چه بیشتر جامعه، نیروها و جریانهای سیاسی گوناگون هر کدام به فراخور پایه طبقاتی و خاستگاه فکریشان به دنبال پاسخ دادن به مسائل و تضادهای نوین برآمدند. جمع ما نیز در همین دوره و بنا به تجربه نسل خود وارد مراحل جدیدی از مبارزه شد. ما جایگاه خود را در طول دو سال خیزش مردم ایران به درستی پیدا کردیم و آنرا در عرصهی پراتیک به روشنی نشان دادیم. ما ضمن شرکت در مبارزات خیابانی، در فضاهای فکری و تئوریک جنبش نیز وارد شده و توشهای بنا به تناسب تجربهمان اندوختیم: از سیاه، خاکستری، سبز، اصلاح طلب و ترمیم طلب و  تمامی جناحهای جمهوری اسلامی گسستیم، همچنانکه   افق های مبارزاتی خود را جدا از تمامی جناحهای ملی و بین المللی سرمایه و سرمایهداری ترسیم کرده ایم. با مقبول عامه قرار گرفتن، پوپولیسم خیابان و تظاهر و ریا خطکشی کردیم، و از سوی دیگر کوشیده ایم با میراث انقلابی گذشته با دیدی انتقادی برخورد کنیم
ما با تاکید رفقا بر تاثیرات و نتایج خیزش و اعتراضات مردمی 1388 موافقیم. جمع‌بندی ما از نتایج وقایع و تحولات سال 1388 در حیطۀ اپوزیسیون به ویژه در خارج ازکشور (بمثابه عرصه مشخص فعالیت شورا) به شکل بسیار کلی و خلاصه حول دو محور اصلی صورت می‌گیرد:
الف) شبه‌اپوزیسیون لیبرال-اسلامیست سبز (اصلاح‌طلبان) توانست با انتقال برخی از چهره‌های شاخص و بخشی از امکانات خود به خارج از کشور، تقریبا کل گرایش ها و جریانات شبه‌اپوزیسیون لیبرال، ناسیونالیست و حتی اپوزیسیون امپریالیستی (بخش‌هایی از سلطنت‌طلبان و حتی مجاهدین) را پشت سر خود بسیج کند، نبض اعتراضات خارج از کشور را در دست بگیرد و خود را به عنوان نمایندۀ سیاسی جنبش اعتراضی در داخل به همگان معرفی کند. این تجربه نشان داد که مرکز ثقل هم‌گرایی طیفی که از شبه‌اپوزیسیون لیبرال-اسلامیست آغاز می شود و تا اپوزیسیون امپریالیستی ادامه دارد (طیف راست اپوزیسیون)، علی رغم تمام تمام تنوع ها و مباحثات درونی و تحولات یک دهه و نیم اخیر، هم چنان در راست‌ترین نقطۀ طیف یعنی نزدیک‌ترین لایه‌ها به دیکتاتوری اسلامی حاکم (از هر حیث؛سیاسی، ایدئولوژیک، تاریخی و…) قرار دارد. این واقعیت، تبعات و نتایج بسیاری را در عرصه‌های سیاسی و فرهنگی جامعه در بر دارد که در این جا مجال پرداختن به آن نیست. توضیح مختصر این‌که حتی از منظر تئوری‌های فوق‌العاده محافظه کارانه و دست‌راستی گذار به دموکراسی، چنین وضعیتی نهایتا فرایند گذار را به فرایندی عقیم و بی‌نتیجه و مایوس‌کننده تبدیل می‌کند.
ب) اپوزیسیون چپ متشکل، علی رغم سه دهه اقامت و فعالیت در خارج از کشور، طی مدت کوتاهی بازی سیاسی را به نورسیدگان اسلامیست واگذار کرد. البته نمی‌توان فاکتور تبلیغات سنگین و پرفشار رسانه‌های امپریالیستی در حمایت از این جریان را نادیده گرفت اما کل واقعیت را نمی‌توان در این فاکتور خلاصه کرد. علاوه بر این چپ در تاثیرگذاری بر اعتراضات داخل کشور و جذب نیرو از آن مطلقا ناتوان بود. این اولین بار پس از انقلاب مشروطه بود که چپ از تاثیرگذاری بر اعتراضات وسیع و نسبتا طولانی‌مدت سیاسی و اجتماعی ناتوان می‌ماند. این نشانۀ رسیدن بحران این چپ، که در رسانه‌های مرتبط با این گرایش سال‌هاست که از آن صحبت می‌شود، به نقطۀ اوج و جوش بود. مباحثات گسترده و بی‌نتیجه و کاملا آنتاگونیستی در خصوص ماهیت جنبش سبز را نیز می‌توان یکی از جلوه‌های دیگر این بحران محسوب کرد.
این دو مولفه، البته در یک شِمای بسیار کلی، شکل‌دهنده سیکل معیوب اعتراضات و خیزش‌های مردمی و توده ای در دو دهۀ اخیر و در اوج آن، خیزش مردمی سال 1388 بوده که باعث شده است جنبش های اعتراضی و خیزش های مردمی مانند یک بومرنگ بازیچه دست شبه‌اپوزیسیون لیبرال-اسلامیست و اقمار آن قرار گیرد. در چنین بستری است که لزوم شکل‌دهی به یک اپوزیسیون انقلابی برای شکستن این سیکل بسته و باز کردن راهی به خارج از آن بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. برچنین بستر عینی است که ما می‌توانیم اعتماد به نفس لازم برای برداشتن یک گام پیش تر از ایفای نقش به عنوان گروه فشار اپوزیسیون متشکل چپ را برداریم و باز در چنین بستری است که شورا پا به عرصه گذاشته است و آلترناتیو منتشر می‌شود. وقایع سال 1388، درس‌های سال 1386 را در سطحی بسیار وسیع‌تر تکرار و تکمیل کرد. از این منظر است که:
الف) ایدۀ تشکیل یک بلوک سیاسی از نیروهای چپ کاملا صحیح و به جاست اما نیاز به تدقیق بیشتری دارد.
ب) اعلام برقراری ارتباط نظری، عملی و تشکیلاتی با تمامی نیروهای متشکل و منفردی که هنوز با آرمان تغییر جهان و حذف و محو تمامی مناسبات استثمارگرانه و تبعیض آمیز آن زندگی میکنندبمثابه هدف استراتژیک شورا، در یک سطح کلی جهت گیری صحیحی است اما اندکی گنگ و نارسا به نظر می‌رسد. گنگ و نارسا از این جهت که اعلام صرف برقراری ارتباط با این نیروها آن هم بمثابه هدف استراتژیک شورا، کافی نیست. ما باید به این سوال پاسخ دهیم که این برقراری ارتباط در چه جهتی و با چه چشم انداز و هدفی صورت می گیرد. اگر این برقراری ارتباط صرفا به معنای اضافه کردن ارتباطی به ارتباطات موجود و در نتیجه درجا زدن در همین وضعیت نیست، که مطمئنا از نظر رفقای شورا چنین نیست، بحث و دیدگاه ما به هیچ‌وجه حذف اپوزیسیون واقعا موجود چپ و یا نادیده‌گرفتن آن نیست چرا که از منظری راهبردی کاملا غیرممکن، بسیار نامطلوب و شدیدا غیر منطقی است. چکیده دیدگاه ما در این زمینه تجمیع و سازماندهی مجدد (regrouping & reorganizing) کل نیروهای جنبش‌ کمونیستی (که بسیار فراتر از اپوزیسیون تحزب‌یافته چپ در خارج از کشور است) بر مبنای خطوط اصلی، جدید و واقعی مبارزه طبقاتی و با اتکاء به اصل اتحاد و استقلال طبقاتی (فرمول طبقه بر علیه طبقه در تمام عرصه‌ها) است و این امری است که اتفاقا مورد تاکید پررنگ رفقای شورا نیز هست. در جریان این تجمیع و سازماندهی مجدد، سازمان‌های اپوزیسیون موجود چپ حذف نمی‌شود بلکه در جایگاه مناسب خود قرار می گیرد و علاوه بر این تلاش می شود تا کلیه ظرفیت های جنبش کمونیستی فعال گردد و توان عظیم بالقوۀ آن که در شیار اختلافات سکتاریستی و تاریخ‌گذشتۀ گروه‌های موجود به گِل نشسته است، بالفعل شود. بدین منظور باید تمام بخش ها و ظرفیت‌های جنبش کمونیستی را شناخت و برای آن ها در تدارک برنامۀ خاص بود و این چیزی است متفاوت با صرف برقراری ارتباط با تمامی بخش‌های این جنبش.
ج) طرح ایدۀ حرکت به سمت تشکیل فدراسیون چپ انقلابی در خارج از کشور بمثابه یک گام و مرحلۀ مشخص در این مسیر، ایدۀ کاملا درست، به‌جا و درخشانی است. منتها از به کاربردن افعالی نظیر بوده است و خواهد بود در این فراز از بیانیۀ شورا، این معنا برداشت می شود که گویا تحقق این ایده قرار است به آینده‌ای دور یا نسبتا دور احاله شود. در حالی که از دیدگاه ما لازم است هر چه سریع تر برنامه و تدارکات دقیق و زمان‌مندی برای آن مهیا کرد. دعوت به مشارکت وسیع‌ترین بخش‌های جنبش کمونیستی و پیش از همه محافل و چهره های جوانان کمونیست در مباحثات و فرایند عملی تشکیل فدراسیون از الزامات اولیۀ حرکت در چنین مسیری است.
موضوعات و مسائل گوناگونی را می‌توان در رابطه با شورا و وظایفی که می تواند در راستای پیشروی جنبش کمونیستی به عهده بگیرد، مطرح نمود (مانند ارتباطات انترناسیونالیستی، انتقال دستاوردها و تجارب عملی و نظری رفقای دیگر در سایر مناطق جهان به ایران و …) اما ما فعلا به طرح همین مسائل کلی در چارچوب بیانیه اعلام موجودیت شورا بسنده می‌کنیم و طرح بقیه مسائل را به گفت‌و‌گوهای رفیقانۀ آتی واگذار می‌نماییم. مجددا برای شورا و رفقای موسس آن بمثابه یکی از گردان های جنبش نوین کمونیستی آرزوی موفقیت داریم.
Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: